McKenzie therapie - Mechanische Diagnose en Therapie

De Mechanische Diagnose en Therapie voor a-specifieke rugklachten is in de jaren vijftig ontwikkeld door Robin McKenzie, een fysiotherapeut uit Nieuw Zeeland.

Het blijkt dat voor 80% van de rug-en nekklachten geen duidelijke oorzaak aan te geven is (dit worden de a-specifieke rug- en nekklachten genoemd). Dit feit leidt heden ten dage tot grote verwarring in de medische wereld. Men is naarstig op zoek naar de pathologisch - anatomische verklaring (welke ziekte, welke structuur is verantwoordelijk voor de klachten) van één van de meest frequent voorkomende aandoeningen in de westerse wereld. Het zijn deze a-specifieke rug-en nekklachten waar het McKenzie Concept zich mee bezig houdt.

Zowel voor diagnose als therapie gebruikt McKenzie echter geen indeling op ziekte of aangedane structuur maar een ander classificatie model, gebaseerd op de symptomen (klachten) van de patiënt. De therapeut bepaalt welke mechanische factoren van invloed zijn op het klachtenpatroon van de patiënt en stelt daarna vast welke oefeningen en adviezen voor het dagelijks leven gegeven kunnen worden. Deze oefeningen zijn over het algemeen direct effectief , wat uiteraard motivatie oplevert om ze te doen. Doel van deze benaderingswijze is de patiënt onafhankelijk van therapie en therapeut te maken, en de kans op herhaling van deze klacht aanzienlijk te verkleinen.
De zelfwerkzaamheid van de patiënt staat hierbij centraal.
De McKenzie therapie is grotendeels "hands-off" voor de therapeut. Slechts indien er geen blijvend effect is van de oefeningen, zal de therapeut gerichte therapeutische technieken gebruiken. Doel hiervan is dat de patiënt weer met positief effect kan oefenen.

link: www.McKenzie.nl